ونيز در آن مذكور است : وأخرج أحمد ، عن أبي هريرة . . . : أن النبيّ صلى الله عليه [ وآله ] وسلم قال - لنسائه عام حجة الوداع - : « هذه ، ثم ظهور الحصر » ، قال : فكان كلهنّ يحججن إلاّ زينب بنت جحش وسودة بنت زمعة ، وكانتا تقولان : والله لا تحرّكنا دابّة بعد إذ سمعنا ذلك من رسول الله صلى الله عليه [ وآله ] وسلم ( 1 ) . از اينجا صريح واضح است كه : سوده وزينب أزواج رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) خروج خود را از بيت خودشان ( 2 ) مخالف نصّ قرآني وعصيان خدا مىدانستند . ونيز ظاهر مىشود كه ورأى نهى قرآني حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) هم أزواج خود را از سفر نهى فرموده بود ، وگفته : « به هيچ جا به سفر مرويد » ، ولهذا زينب وسوده به متابعت قرآن ورسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) هرگز به سفري نرفتند واز خانه خود بيرون نشدند ، پس عايشه در اين سفر مخالفت خدا ورسول ( صلى الله عليه وآله وسلم ) كرده باشد . واما آنچه گفته : پس معلوم شد كه مراد از اين امر ونهى تأكيد امر تستّر وحجاب است تا مثل چادرپوشان در كوچه وبازار هرزه گردى نكنند ، وسفر كردن منافى تستّر وحجاب نيست .

--> 1 . الدرّ المنثور 5 / 196 . 2 . در [ الف ] ( خودها ) آمده است كه اصلاح شد .